Na heeeeeeeel lang wachten, duizend keer checken of alles geregeld is, honderd keer de route al gereden te hebben, de inhoud van je tas uit je hoofd geleerd te hebben,...., je snapt wel wat ik bedoel, was het eindelijk zo ver. Maandag 1 november vertrok ons vliegtuig naar het avontuur. De familie Pruim en familie Baas hebben ons in 3 auto's moeten vervoeren. De reis naar schiphol duurde al lang. We wilden zo snel mogelijk weg. Op schiphol hebben we afscheid genomen van de familie. Dit viel Johnny toch behoorlijk zwaar, Janke had t wat minder moeilijk. Na dit zware afscheid en het inchecken door de douane naar de Tax free shops. Hier moesten we wachten op onze vlucht die helaas vertraging had.
Gate D22, 19.40, eindelijk steeg t vliegtuig op met bestemming Londen.
Bij het inchecken kwamen we een lotgenoot tegen. Sharon ging ook naar Nieuw Zeeland. Bij het instappen in Amsterdam kwam ze bij ons zitten. Erg leuk en vooral erg gezellig. Ze is met ons meegevlogen naar Sydney.
In Londen moesten we overstappen op een big Jet van Quantas. Op het vliegveld van Londen werd al gevraagd naar ons visum voor Australie. De man achter de balie had bij mij een typfout gemaakt. In plaats van een 0 deed hij een o.
Foutje bedankt.
23.00 plaatselijke tijd stegen we op vanaf Londen. Een lange vlucht voor de boeg. Het vliegtuig beschikte over een LCD display voor iedere passagier waarop je tv kon kijken, je reis kon bekijken, spelletjes spelen en radio luisteren. Best luxe voor standaard klasse. Het eten en drinken aan boord van het vliegtuig was goed geregeld. We kregen echt van alles en nog wat. Prima verzorgd dus. De vlucht zelf duurde lang, erg lang. Slapen gaat moeilijk in die te kleine vliegtuigstoelen en op een gegeven moment weet je niet meer hoe je moet zitten.
Uiteindelijk kwamen we aan bij onze tussenstop in Bangkok. Hier moesten we uit het vliegtuig, door de gate en werden we direct door een andere gate weer terug gestuurd naar het vliegtuig. Na een dik uur waren we al weer in de lucht op weg naar Sydney. Woensdag 3 november om 06.30 plaatselijke tijd kwamen we aan in Sydney. Hier moesten we drie uur wachten op onze vlucht naar Nieuw Zeeland.
We hadden van te voren verwacht dat die 3 uur wel eens heel krap zou kunnen zijn. Maar dat viel enorm mee. We konden onze bagage doorlinken naar het vliegtuig van Air New Zealand en hoefden dus niet meer door de douane. In Sydney hebben Janke, Sharon en Johnny een beetje rondgehangen bij de Taxfree shops. Je bent dan al bek af van die lange zit en dan moet je ook nog rondslenteren. Sharon had vanaf Sydney en andere vlucht dan wij. We troffen elkaar weer bij de douane in Nieuw Zeeland. Oh ja, het eten op de vlucht van Air Newzealand was niet best. Nait te vreetn.
Op het vliegveld van Auckland werden we verrassend opgewacht door mensen van IEP. Een partner van Activity International waar we onze tickets hadden geboekt. Zij boden aan om ons weg te brengen naar onze hostel. Ondanks dat we niet bij de groepsreis hoorden en dus eigenlijk ook geen recht hadden op het vervoer brachten ze ons naar onze hostel. Goed geregeld dus.
We waren rond 5 uur plaatselijke tijd, compleet uitgeput, op onze kamer. Hier kregen we de schrik van ons leven. Het bed was echt een ramp. Het lag al in een boog en dus kun je nagaan wat het bed doet als je erop gaat liggen.
Wat een verrot bed. Over de rest van het hotel waren we ook niet echt tevreden. Schoon was t in ieder geval niet.
We zijn nog heel even de stad ingeweest om wat eten en drinken te kopen. Daarna maar weer snel naar het hotel om te gaan slapen. Nou ja slapen. Op dat matras niet echt mogelijk dus hebben we onze matjes er maar bovenop gelegd. Dit lag een stuk beter maar nog steeds verre van convertabel.
Donderdag 4 november.
Onze eerste indruk van de stad Auckland, gisteren, werd bevestigd. Een drukke stad maar vooral een chaotische stad. De Kiwi's (Nieuw Zeelanders) mogen al vanaf hun 15de auto rijden en hoeven daar lang niet zoveel voor te doen dan wij en dat is te merken ook. De stad Auckland valt ons eigenlijk vies tegen. Met de nadruk op t woordje vies. Want ook dat is de stad wel een beetje.
Na wat sightseeing zijn we naar het kantoor van de IEP gegaan om informatie te halen over werken in Nieuw Zeeland. Op het moment dat wij daar binnenkwamen waren ze net bezig met een groepsvoorlichting waar we wel bij mochten zitten.
Heel makkelijk allemaal. We kwamen er achter dat het voor ons moeilijk zou zijn om werk te vinden in NZ. Dit omdat we maar 2 1/2 maand hier zijn. We hebben ons ingeschreven voor het Woof project. Met dit project ga je 4 tot 6 uur werken op een boerderij voor kost en inwoning. Dit willen we straks een paar keer gaan doen. Ook hebben we ons ingeschreven voor een busticket door NZ.
Het zoeken naar werk stellen we uit totdat we uit Auckland zijn want hier vinden we t echt helemaal niks. 's ochtends kwamen we een andere backpacker tegen. Annemieke verbleef op dezelfde etage en was van plan een auto te kopen.
's avonds liepen we haar weer tegen het lijf. Na een gezellige avond besloten wij om met Annemieke, uiteraard met haar goedkeuring, naar het noorden te reizen voor een week. Op dit moment hadden we al weer spijt van onze bustickets.
Vrijdag 5 november.
Direct maar naar het IEP kantoor. Hier hebben we na veel twijfel onze bustickets geanuleerd. Die mensen daar moeten wel gedacht hebben.
We hadden rond half een met Annemieke afgesproken om naar een auto te gaan kijken. We werden opgehaald door de man die de auto wilde verkopen.
Ver buiten t centrum van Auckland heeft Annemieke voor t eerst links gereden. Spannend. Na een proefrit en wat papierwerk was de deal rond.
Een leuke Nissan met alles erop en eraan voor NZ $ 1500,-- (das E 800)
Geen geld toch.
Met deze auto zijn we de stad ingereden naar onze hostel.
Morgen vertrekken we met z'n 3en naar het noorden van NZ. Een gebied waar veel cultuur is op het gebied van de Maori. Ook kun je hier zwemmen met dolfijnen.
Ach ja we vermaken ons hier prima. Elke dag is anders en je komt elke keer voor een verrassing te staan. Denk je een besluit gemaakt te hebben, de voldende dag is weer helemaal anders.
Liefs Johnny, Janke, Sharon en Annemiek